Kritieke infrastructuren

Naast kritieke entiteiten maken we ook onderscheid tussen essentiële en belangrijke entiteiten (NIS2).  Dit zijn entiteiten die essentiële diensten leveren aan onze samenleving of economie en afhankelijk zijn van netwerken en informatiesystemen. Het is belangrijk dat deze netwerken en informatiesystemen veilig zijn. Alle kritieke entiteiten zijn ook essentiële entiteiten in de zin van de NIS 2-wet. 

Sectoren

Kritieke entiteiten kunnen worden aangewezen in de volgende sectoren: 

• Energie: De elektriciteitsproducenten, de beheerders van het transmissie- en distributienet, de uitbaters van gas- en oliepijpleidingen, evenals de bedrijven die zich bezighouden met het raffineren of opslaan van petroleum of gas.
• Vervoer:  de luchtvaartmaatschappijen, de beheerders van luchthavens, de luchtverkeersleidingsdiensten, de spoorwegondernemingen en de beheerders van de spoorweginfrastructuur, de havenbeheerders, de bedrijven voor vervoer over water, de exploitanten van maritieme verkeersdiensten, de intelligente wegvervoerssystemen en de operatoren van het openbaar vervoer.
• Bankwezen : kredietinstellingen 
• Infrastructuur voor de financiële markt: de centrale tegenpartijen en de exploitanten van handelsplatformen
• Drinkwater: de drinkwaterleveranciers en -distributeurs.
• Afvalwaterzuivering: Ondernemingen die stedelijk, huishoudelijk en industrieel afvalwater opvangen, lozen of behandelen, met uitzondering van ondernemingen waarvoor het opvangen, lozen of behandelen van stedelijk, huishoudelijk en industrieel afvalwater slechts een niet essentieel onderdeel van hun algemene activiteit is
• Productie, verwerking en distributie van: Levensmiddelenbedrijven die zich uitsluitend bezighouden met logistiek en groothandel, en met grootschalige industriële productie en verwerking
• Gezondheid: de zorgaanbieders, de EU referentielaboratoria, de entiteiten die farmaceutische producten en bereidingen vervaardigen, de entiteiten die zich bezig houden met onderzoeks naar- en de ontwikkeling van geneesmiddelen, en de entiteiten die medische hulpmiddelen vervaardigen en entiteiten die houder zijn groothandelsvergunning. 
• Overheidsdiensten (Centraal): Overheidsinstanties van die van de Federale staat afhangen, met uitzondering van de rechterlijke macht, parlementen en centrale banken
• Ruimtevaart: Exploitanten van grondfaciliteiten die in het bezit zijn van en beheerd en geëxploiteerd worden door de Lidstaten of door particuliere partijen en die de verlening van vanuit de ruimte opererende diensten ondersteunen, met uitzondering van aanbieders van openbare elektronische communicatienetwerken.
• Digitale infrastructuren: de aanbieders van internetknooppunten, DNS dienstverleners, registers van topleveldomeinnamen, aanbieders van openbare elektronische-communicatienetwerken, content delivery netwerken en cloudcomputingdiensten, evenals de aanbieders van vertrouwensdiensten.

Binnen een kritieke entiteit wordt minstens één kritieke infrastructuur aangeduid. Een definitie van de term "kritieke entiteit" en “kritieke infrastructuur” is te vinden in de CER-wet : Belgisch Staatsblad.  
 

"All-Risk" benadering

Een van de belangrijkste nieuwigheden van de CER wet is ook de allrisk benadering, waarbij de relevante risico’s zich uitstrekken van  terroristische of extremistische dreiging, tot  ook natuurlijke en accidentele risico’s of opzettelijke risico's, door mensen veroorzaakte of hybride dreigingen, evenals een volksgezondheidsnoodsituatie. Dit verwijst ook naar de nationale risicobeoordeling: "BNRA" die de analyse van kritieke entiteiten aanvult. 
 

Verplichtingen

Elke kritieke entiteit moet:

• Een weerbaarheidsplan opstellen dat permanente en geleidelijke weerbaarheidsmaatregelen bevat. De maatregelen worden vastgesteld op basis van een risicoanalyse.
• Een contactpunt(24u/7)  aanduiden. Dit stelt de kritieke entiteit en de autoriteiten in staat om indien nodig snel informatie uit te wisselen.
• Oefeningen uit voeren  en inspecties laten plaatsvinden, zodat procedures bekend zijn en verbeterd kunnen worden.
• Incidenten melden bij de bevoegde overheden.

Het Nationaal Crisiscentrum is het aanspreekpunt voor kritieke infrastructuren voor België en de EU.

Het Cyber Security Centre (CCB) is het centrale aanspreekpunt in de context van de NIS2-wetgeving, zowel voor essentiële entiteiten als voor de EU.