Werkproces crisiscommunicatie als pragmatisch model

Crisisbeheer
Communication de crise
Crisiscommunicatie maakt integraal deel uit van het beheer van een noodsituatie. Dat is niet enkel een wettelijke verplichting, maar ook een maatschappelijke verantwoordelijkheid. Het crisiscentrum heeft een Werkproces Crisiscommunicatie (WPCC) ontwikkeld. Deze werkmethode is beschreven in een nieuwe Bijlage aan de "Leidraad Crisiscommunicatie".

De maatschappij waarin we leven, is sterk geëvolueerd op het vlak van communicatie. De burger is actiever geworden, als ontvanger én als zender. Door de sociologische en technologische evolutie en door de opkomst van de sociale media heeft de manier waarop een crisis benaderd wordt, vandaag een grotere invloed op de evolutie van de crisis, op de communicatiewijze en op het crisisbeheer.

De burger is mee verantwoordelijk voor zijn of haar veiligheid. Bij een noodsituatie moet men daarom vlug over duidelijke informatie kunnen beschikken. Een efficiënte crisiscommunicatie is dus van primordiaal belang, zeker in onze informatiemaatschappij met de snelheid van (sociale) media.

Een volwaardige discipline

Crisiscommunicatie kadert binnen een zone waarin er spanning is tussen de risicoperceptie en de realiteit. Crisiscommunicatie wordt professioneel als er verbindingen gelegd worden tussen de feiten en de beleving van de betrokkenen. Communicatoren kunnen dan ook strategieën voorstellen en acties voeren die beantwoorden aan de informatiebehoefte van de betrokken burgers.  

Om deze uitdaging te doen slagen, is het belangrijk om in te zetten op de crisiscommunicatie. Niet alleen in de acute fase, maar ook reeds in de voorbereiding. Informatie aan de bevolking bij een noodsituatie (ofwel discipline 5) is immers een volwaardige opdracht binnen het crisisbeheer.

Omgang met de pers op het terrein, organisatie van een persconferentie, schriftelijke communicatie met bewoners, info via de website van de gemeente en de sociale media-kanalen, de opening van een informatienummer, de analyse van de manier waarop de bevolking de situatie ervaart, beleidsadviezen aan de overheid, … De functie van crisiscommunicatie behelst zo veel taken dat ze niet door één persoon uitgeoefend kan worden. Via samenwerking met leden van andere disciplines of een samenwerkingsverband met andere overheden kan gezorgd worden voor een correcte communicatie met de burger. 

Samenwerken aan crisiscommunicatie : een pragmatisch model

In hetzelfde opzicht tot samenwerking is in 2013 een Team D5 samengesteld uit 34 communicatoren. Ze werken op dagelijkse basis bij diverse overheidsdiensten, verdeeld over het Belgische grondgebied. Zij staan klaar om een overheid te ondersteunen in de crisiscommunicatie bij een noodsituatie.

Het Team D5 hanteert een praktisch werkproces, dat ook model staat voor de werking van Discipline 5. Dit Werkproces Crisiscommunicatie (WPCC) is immers een handig model om de opdrachten van discipline 5 te structureren, en de informatie concreet vorm te geven, met aandacht voor de bezorgdheden van de betrokken burgers.

Dit werkinstrument is  beschreven in een nieuwe Bijlage aan de «Leidraad crisiscommunicatie». Door dit Werkproces Crisiscommunicatie (WPCC) binnen D5 te hanteren, wenst het Crisiscentrum een duidelijke operationele structuur aan te brengen en concreet hulp te bieden aan de lokale communicatoren die hun acties verder vorm willen geven.  Om de samenwerking en ondersteuning bij een noodsituatie volgens eenzelfde model te bevorderen.