BE-ALERT: Een nieuw systeem om de bevolking te alarmeren

Crisisbeheer
Be-AlertAlarmering van de bevolking
Bij noodsituaties is de burger de eerste actor van zijn eigen veiligheid. Om goed te kunnen handelen en reageren, moet hij zo snel mogelijk over de juiste informatie beschikken. De minister van Binnenlandse Zaken, Joëlle Milquet, en het nationaal Crisiscentrum (FOD Binnenlandse Zaken) lanceren vandaag een project voor een alarmerings- en informatiesysteem aan de bevolking: BE-ALERT.
Logo BE ALERT

Alle provinciegouverneurs en de 33 pilootgemeenten zijn het alarmeringsplatform BE-ALERT aan het testen, om het vervolgens tegen eind 2014 of ten laatste in 2015 ter beschikking te kunnen stellen van alle overheden die instaan voor de noodplanning en het crisisbeheer in België.

Met dit project, op basis van een geïnformatiseerde cartografische toepassing, kan de overheid de betrokken bevolking alarmeren door een tekst- of spraakbericht te sturen naar de vaste of mobiele telefoon in een (vooraf) bepaalde zone (in een welbepaalde straal of in een specifiek bepaalde zone).

BE-Alert  zal  alle  overheden  die  instaan  voor  het  crisisbeheer,  toelaten  om  de beschikbare alarmeringskanalen te gebruiken via een geïntegreerde of aanvullende  aanpak.

BE-ALERT, een eerste praktisch instrument in ontwikkeling

Voor het nieuwe nationale alarmerings- en informatiesysteem van de bevolking, BE-ALERT, vangt vandaag een eerste concrete fase aan: de toepassing testen om uiteindelijk een instrument te ontwikkelen dat aangepast is aan de noden op het terrein.
 
Momenteel laat BE-ALERT een alarmering toe via meerdere aanvullende kanalen:
• een spraakbericht op de vaste of mobiele telefoon;
• een tekstbericht via sms,
• een tekstbericht via e-mail (met of zonder bijlage),
• een tekstbericht per fax.

BE-ALERT is op poten gezet in het kader van de alarmering van en de informatie aan de bevolking bij noodsituaties, om :

o individuele  alarmerings-  en  informatieberichten  te  sturen  (Population  Alert  System)  naar burgers  die  betrokken  zijn  bij  een  (mogelijke)  noodsituatie  (in  de  dreigingsfase,  in  de vooralarmfase of bij een echte alarmering);

o alarmerings-  en  informatieberichten te  sturen  naar  vooraf  vastgelegde  groepen (Group Alert System) in functie van een risico of een noodplanningszone, of omdat ze tot een doelgroep behoren (directeurs van scholen of bedrijven, omwonenden van een Seveso-site, journalisten als alarmeringskanaal van de media, doven en slechthorenden, artsen, ...).

In deze pilootfase zullen de betrokken overheden ook automatisch alarmberichten kunnen sturen via hun Twitter- en Facebook-accounts. Het is dus aangeraden om de officiële accounts van uw gemeente, gouverneur of van het nationaal Crisiscentrum te volgen. Dankzij een gemeenschappelijke analyse van BE-ALERT door de partners in de pilootfase, zal het systeem verder ontwikkeld worden. Dit zal bijvoorbeeld een doelgerichte alarmering via lokalisatie mogelijk maken door bijkomende kanalen en technologieën te integreren.

In een eerste fase wordt elke burger uitgenodigd om zich in te schrijven via www.be-alert.be: hij zal rechtstreeks, indien nodig in functie van de noodsituatie, een alarmeringsbericht van de overheden sturen via zijn GSM of vaste lijn kunnen ontvangen.


 

Een tweede snelle stap: het gratis versturen van sms’en door alle operatoren en zonder voorafgaandelijke inschrijving, via lokalisatie aan de bevolking dankzij een aangepaste technologie, 

Bovendien, om nog een stap verder te gaan, hebben de ministers van Binnenlandse Zaken en van Economie een wetgevend initiatief ontwikkeld dat de telefonieoperatoren verplicht, om in de mogelijkheid te zijn gratis sms’en aan de bevolking te sturen op verzoek van de administratieve overheden. Dit project zal de komende dagen besproken worden in een werkgroep, om vervolgens neergelegd en gestemd te worden, hopelijk, nog voor het eind van deze legislatuur. Dat zou een reuzensprong voorwaarts betekenen op het vlak van veiligheid en informatie aan de bevolking.  

Een consultancyopdracht over de alarmering via lokalisatie zal, op initiatief van het Crisiscentrum, eind juni 2014 resulteren in een eindrapport op basis van de constructieve uitwisselingen met de operatoren van mobiele telefonie, uitgaande van de ervaringen van andere landen en op basis van de informatie die verkregen werd bij gespecialiseerde bedrijven. Dit rapport zal omstandig beschrijven welke technieken mogelijk zijn om de bevolking te waarschuwen binnen een geografisch gedefinieerde zone (zelfs zonder dat men zich vooraf dient in te schrijven) en dat niet allen via mobiele toestellen, maar ook via andere bestaande of toekomstige communicatiemiddelen.