De verschillende noodplannen

De verschillende noodplannen

In het kader van de noodplanning wordt er gewoonlijk een onderscheid gemaakt tussen drie soorten noodplannen: 

  • De multidisciplinaire noodplannen ontwikkeld door de overheden
  • De monodisciplinaire interventieplannen van de disciplines die door de lokale overheden nagekeken worden op basis van bepaalde criteria (zie infra)
  • De interne noodplannen van risicovolle bedrijven en instellingen die door de lokale overheden in acht worden genomen bij de ontwikkeling van hun eigen noodplanning.

Deze plannen dienen een coherent geheel te vormen, zowel verticaal (tussen de verschillende niveaus) als horizontaal (op hetzelfde niveau tussen de verschillende actoren).

Multidisciplinaire Noodplannen

Nationale noodplanning

Op het nationaal niveau bereidt het Crisiscentrum, op basis van de analyse van de nationale risico's, een antwoordstructuur voor voor de nationale risico's waarvan de impact enigszins kan worden geanticipeerd en waarvan het ontstaan tot een crisisbeheer op het nationaal niveau kan leiden.  Deze voorbereiding wordt geconcretiseerd in twee soorten noodplannen: 

  1. Het algemeen noodplan op nationaal niveau (koninklijk besluit van 31 januari 2003) dat de algemene principes voor de coördinatie en het beheer van een noodsituatie op het nationaal niveau vastlegt.
  2. De bijzondere nationale noodplannen die, voor een bijzonder risico, de principes die door het algemeen noodplan voorzien worden aanvullen of die van die principes afwijken. Het gaat bijvoorbeeld om het nucleair noodplan, het nationaal noodplan in geval van aanslagen of gijzelnemingen door terroristen of het nationaal noodplan betreffende de aanpak van een crimineel incident of een terroristische aanslag waarbij chemische, biologische, radiologische en nucleaire agentia worden gebruikt.

 

Lokale Noodplanning

Op het lokaal niveau stellen de provinciegouverneurs en de burgemeesters multidisciplinaire nood- en interventieplannen (NIP) op. Ook in dit geval wordt er een onderscheid gemaakt tussen twee soorten plannen:

  • Het Algemeen Nood- en Interventieplan (ANIP) bevat de algemene richtlijnen en informatie nodig om het beheer van alle noodsituaties te garanderen; het is verplicht een ANIP uit te werken.
  • Het Bijzonder Nood- en Interventieplan (BNIP) vult het ANIP aan met specifieke richtlijnen voor een welbepaald risico.

 

Monodisciplinaire interventieplannen

Dit plan heeft als doel om:

  • te zorgen voor de opdrachten, de leiding en de coördinatie van de intervenanten van de discipline, zonder dat ze noodzakelijkerwijs moeten wachten tot de CP-Ops en het coördinatiecomité ontplooid zijn
  • een operationele reactie mogelijk te maken, die voorbereid, gestructureerd en snel is, met een zo groot mogelijke kwaliteit en continuïteit
  • de directeur van de discipline in staat te stellen zijn capaciteit te verhogen, wanneer zijn eigen middelen(in personeel en materieel) onvoldoende blijken om de noodsituatie te beheren
  •  samen te werken met de andere disciplines.

Interne noodplannen

Dit plan wordt uitgewerkt door de verantwoordelijke van een risicovol bedrijf of instelling (een Seveso onderneming, een school, een ziekenhuis, pijpleidingen, …), en het voorziet in de materiële en organisatorische noodmaatregelen om:

  • zelf op de site tussen te komen en het hoofd te bieden aan een gebeurtenis of noodsituatie
  • door zoveel mogelijk de nefaste gevolgen te beperken
  • en wanneer de gebeurtenis of noodsituatie effecten buiten de site heeft – de interventie van externe overheden en diensten toe te staan.
 
Activiteitenverslag 2018 - Met het oog op de ondersteuning en een nauwe samenwerking met de lokale overheden keurde het Crisiscentrum 21 bijzondere provinciale nood- en interventieplannen goed, over uiteenlopende risico's zoals elektriciteit, terrorisme, het seveso-risico of de gevangenissen.